ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(تو ح 471 -380)، حافظ، محدث، صوفى و شاعر. از ابوعبداللَّه بن نظیف و حسین صدفى در مصر و محمد بن ابى‏عبید در زنجان و عبدالرحمان بن یاسر و عبدالرحمان بن طبیز حلبى در دمشق حدیث شنید. خطیب بغدادى و ابومظفر منصور سمعانى و عبدالمنعم بن قشیرى و مختار اهوازى و عده‏اى دیگر از شاگردان وى در حدیث مى‏باشند. او را در حدیث ثقه‏اى پرهیزكار شمرده‏اند و عده‏اى او را صاحب كرامات دانسته‏اند. از آنجایى كه او در مكه املاى حدیث مى‏كرد، او را شیخ‏الحرم مى‏گفتند. قسمتهایى از «قصاید» او در «سیر اعلام النبلاء» آمده است.